YAPRAK dökümü, dost dökümüne dönüştü. Son günlerde eşedosta cenaze merasimlerinde sıkça rastlar olduk.

Tanıdık bildik insanlarla, kürekleri elden ele değil de yere bırakarak teslim edip; nemli, loş mezarlıklardan buğulu gözlerle ayrılır olduk. ‘Hoş neden öyle yaptığımızı da anlamış değilim ya’. Neyse. O da bir gelenek, bir örf olsa gerek.

Gençyaşlı, kazaecel veya intihar bir dizi cenaze uğurladık.

“Mevlanın” takdiri bu yönde…

***

Kalabalıkların “halkçı başkan”, “emekçi başkan” sloganlarıyla uğurladığı “Çiğli Belediye Başkanı Ensari Bulut’un” cenaze merasimini hasta yatağımızdan izlemek zorunda kaldık. Biz gidemesek de, bir yanımız hep oradaydı.

“Ensari Bulut” hakkında bir şeyler yazmaya kalkanlar, her zaman onun mucizevi yaşam öyküsünü ön plana çıkarırlar. Bilmem kaç kez ‘ölümcül kazalardan’ kurtulmuş. Bilmem kaç çeşit ‘kanser’ türüyle savaşarak yaşama tutunmayı başarmış.

Biyografisinin ana hatları bunlar.

Herkes için ilginç ve sıra dışı olan ve de kısa sayılacak bu yaşam serüvenin, ben başka bir boyutunu anlatmak istiyorum.

O bir ’solcu’ ve başı dik bir ’sosyalistti’. ‘Gösterişsiz’ ve ayakları yere basan bir ‘idealistti’. Büyük, fakat sorunları da bir o kadar büyük olan bir ilçemizin belediye başkanlığını iki dönem yürütmeye çalışan bir ‘halk’ adamı. Türk solunun içinde aktif olarak yer almış ve her kademede görüş ve düşüncelerinden ödün vermeden hizmet etmeyi başarmış bir insandı.

Örnek alınacak bir ‘CHP’ liydi.

“Hizmetin halka rağmen değil, halk için yapılabileceğini” içine sindirmiş bir yerel yö-neticiydi. “İnanamazsanız, sevemezseniz, halkınıza aşık olamazsanız; hizmet üretemezsiniz” diyebilen bir başkandı.

‘İzmir’, ‘Çiğli’ ve tüm ’sosyal demokratlar’ onu hiç bir zaman unutmayacaklardır.

Güneydoğu kökenli olan ‘Ensari Bulut’, kö-kenin ne fazlalılığını ne de eksikliğini hissetmiştir. Bunun nedeni de; elinde taşıdığı ’sosyal demokrat’ meşalesinin, bu türden ithal oluşumları bastıracak kadar güçlü olan ışığıydı. Günümüzün kısır çekişmelerine karşın, ‘bir arada’, ‘kardeşçe’, ‘paylaşarak’ yaşana-bileceğini söylem ve eylemleriyle ispat ede-bilmiş ender politikacılardan biriydi.

Pek çok belediyede olduğu gibi o da borç batağında bir belediye teslim alarak işe koyulmuş. Yine pek çoğunda olduğu gibi ilk dönemini, yaraları sarmakla geçirmişti. Şimdi ayakları üstünde duran bir ‘Çiğli Belediyesinin’ yaşama geçireceği toplumsal projeleri tamamlayamadan aramızdan ayrılıp gitti.

Bayrağı devralanlar umarım onun ayak izlerini takip ederek yola devam ederler.

Onun bizden uzaklaşan sadece o mucize kabili yürüyen bedeni oldu. Biz onun ‘halk a-damı’ kimliğini ve ‘erdemli sol’ duruşunu yol arkadaşımız olarak yanımızdan hiç eksik et-meyeceğiz.