Bir süre ülkeden ve günlük konularından uzak kaldıktan sonra dönüşte, hep aynı soruyu sorarım:

- Nerede kalmıştık? Nerden başlamalı?

Bu sefer o duyguyu yaşamadım. Çünkü bütün bu soruları anlamsız kılan bir cinayet işlenmekteydi ve bu cinayete seyirci kalmaktan sorumluydu toplumun çoğu, bir bölümü de azmettirici olarak katılmakla suç ortağı konumundaydı.

Bir toplumda, herkesin tanıdığı bir kişinin üzerine kolektif olarak böylesine abanıldığı, böylesine göz göre göre taammüden öldürülmeye çalışıldığı rastlanmış olay değildir.

Söz konusu kişi Ergenekon soruşturması çerçevesinde tutuklanmış olan, eski Uludağ Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Mustafa Yurtkuran.

Hem kanser, hem de kalp damarı tıkanıklığı olan Yurtkuran’ın tedavisi bir süre savsaklandı. Belki bu tutum daha da sürdürülecekti, ama daha önce işlenmiş olan Kuddusi Okkır cinayetinden sonra, kimilerine karşı soruşturma açılmış olması ikinci cinayet teşebbüsünde daha ileri gidilmesini biraz engelledi.

Türkiye’nin yapısı, yalancı demokrasinin cali utancı aleni girişimi engellemeye yetmedi, yalnızca etrafa karşı biraz çekingen davranılmasına yol açtı; hepsi o.

***

Ama Mustafa Yurtkuran’ın eşi Merih Yurtkuran’ın, hastanede eşinin yanında refakatçi olarak kalmasına bile önceleri izin verilmedi.

Neymiş efendim, yetkili mercilerden verilen raporda, Prof. Yurtkuran’ın yanında eşinin refakatçi kalması “uygun olur” denmiş, “gereklidir, zorunludur” denmemiş.

Türkiye Cumhuriyeti’nin insanları, bütün bunlar, sizlerin gözleri önünde oluyor.

Sesiniz çıkmıyor.

Kimileri haykıyorlar:

- Adam öldürüyorlar, kimse yok mu müdahale edecek?

Maşallah ses çıkmıyor ya da çıkıyorsa bile cılız çıkıyor, bir yere ulaşmıyor.

Sinmiş, korkmuş bir toplum. Üniversite profesörleri, cüppeleriyle yürüyerek cinayet girişimine karşı tepki bile koyamıyorlar.

Bir ülkede, böylesine alenen taammüden cinayet işleniyorsa, geriye kalan her şey teferruattır. Demokrasilerde öncelik insandadır, gerisi teferruattır.

Bırakın toplumun cinayete karşı demokratik tepkisini ortaya koymasını, ama kimi etkili cemaatler, kimi kendilerine liberal diyen sapına kadar liboşlar, kendilerine aydın diyen sivil cunta satılmışları ile onların destekçileri emperyalist güçlerin maşaları, cinayetleri engellemek isteyenlerin karşısına dikilip baskı yapmakta, aslında bu sağlık durumundaki hastanın dünkü ameliyatı öncesinde tahliye edilmesini engellemektedirler.

***

Sağlık durumu bozuk olan bir tutuklu generali tahliye etmiş, yani hukukun gereğini yerine getirmiş olan İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi Hâkimi Necat Ede, çeşitli çevrelerden ve bir kısım rezil medya kalemşorlarından gelen baskı üzerine, davadan çekildi.

Aslında, Necat Ede Hurşit Tolon hakkında verdiği kararla hukukun gereğini yerine getirmişti. Bu husus, AİHM’nin eski yargıçlarından, Emekli Büyükelçi Rıza Türmen’in yazısında da, AİHM’nin içtihadından örneklerle bezenerek belirtilmişti.

Yargıç Ede’nin çekilmesi Mustafa Yurtkuran hakkında verilmesi gereken tutuklamanın kaldırılması kararının neden geciktiğini açıklamaktadır.

Sağlık durumu nedeniyle Mustafa Yurtkuran’ın kaçma, delilleri karartma olasılıkları yani tutuklanmanın gerekçesi ortadan kalkmış bulunmaktadır.

Ama garip bir şekilde, hukukun bütün temel ilkeleri çiğnenerek yürütülen bir soruşturma sırasında işlenen cinayetlerin önlenmesine kimsenin gücü yetmemektedir.

Evet, bir süredir yurtdışında, Avustralya’daydım. Yurda dönüşte ilk gördüğüm şey, ülkede herkesin gözü önünde taammüden bir suç işlenmekte olduğuydu ve geriye kalan her şey teferruattı.

Çaresizliğime isyan ediyor ve bir kez daha haykırıyorum:

- Heeey adam öldürüyorlar, koskoca Türkiye’de kimse yok mu!