Duvarlara çiziyor hüznü puslu akşamlara

Dün ertelediği intiharı yeniden deneyecekmiş

Saçlarını düğümlüyor bu yüzden, ilmik yapıyor kendine

Son kez taşıyor avucunda sevdiğinin soluk resmini

Duvarlara çiziyor hüznü puslu akşamlara

Artık gün kan taşıyor çocuklara ve güllere arkadaş ölüleri

Artan ve azalan bir çölün ortasındayım bir yangının tam ortasında

Bir çingene ihanet şarkıları söylüyor,genelevdeki orospu sevişmede ısrarlı

Ah bilebilsen dünya nasıl tutuşuyorsun ah bilebilsen

Utanç içinde cocukluğumu büyüttüğüm bu kent nasıl yağmalanıyor

Hava soğudu,sevgilim ne çok üşüyor benim yerime

                                                                                           İlker ALER