Ülkemizde 232 bini bulan polis sayısının yanında, hastanelerde, stadyumlarda, kamu kurumlarında ve alışveriş merkezlerinde 168.975 özel güvenlik elemanı çalışıyor. Bu rakam 134 ülkenin asker sayısından fazla.

BU başlığı, 18201895 yılları arasında yaşamış bir Alman Felsefeci, Freıedrıch Engels’ten aldım. Gerçekten çok doğru ve özlü bir söz. Evet, “insanı, insan yapan, iştir.” İşiniz yoksa aşınız da yok. işiniz yoksa, paranız da yok. Parasızlık güvensizliktir. İnsan olarak bir yanınız eksiktir. Başkalarının yanında yeriniz bile yoktur. Şu yaşanılası dünyada her gün 600 milyon insan aç uyanıyorsa, ülkemizde 5 milyon insan, asgari (599 TL)ücretle geçinmeye çalışıyorsa,10 milyon kayıt dışı(kaçak) varsa, koca bir işsizler ordusu sokaklardaysa, “taşı sıksalar, suyunu çıkaracak” olan, gençlerin 4′ünden biri işsizse, kimdir bunların sorumlusu diye, kafa yorup düşündünüz mü? Ne olacak, bu memleketin hali, nereye gidiyoruz diye, kendinizi hiç yargıladınız mı?

Ülkemizin en önemli sorunlarından biri de işsizlik. İşsizliğin rakamları da oldukça düşündürücü. Çok yakından bir olaya tanık oldum. İlçemiz Torbalı’da yüzlerce iş yeri olmasına karşın işsizleri de düşündüğümüzden daha çokmuş. İlçemizde bulunan bir iş yerine 1520 arası işçi alınacak bu iş için, form dolduran 150 kişi. Hem de ne iş yapılacağını, ücretin ne kadar olacağını bile sormadan asgari ücrete razı bir yığın umutsuz insanlar. Türbanlıtürbansız, şalvarlıpantolonlu kadınlar, bizim kadınlarımız. İki çocuğuyla saatlerce bekleyenler, daha yeni bıyığı terlemiş delikanlılar, hepsi de umut kapısında. İş arayanların içerisin de arabası olanlar da var; demek ki günümüzde araba da karın doyurmuyor. Belli ki, hepsinin, işe ve aşa ihtiyaçları var. Ulusal milli gelirin, kişi başına 10 bin dolar olduğu hesaplanan ve övünülen, ülkemden ve ilçemden insan manzaraları, işte böyle. Bu insanlarımız ne istiyor, Allah aşkına? Çok bir şey mi? Sormuyorlar, kaç TL alacağız, ne iş yapacağız, kısacası ‘ekmek parası karnımız doysun yeter’, diyorlar. Han hamam istemiyorlar. Ama biz toplum olarak, o insanlarımızı dışlıyoruz, ötekileştiriyoruz, sokağa atıyoruz. Çok masum ihtiyaçlarını bile karşılayamıyoruz. Rakel Dink’in söylediği gibi “Bebekten katil yetiştiriyoruz” Bebekten işsizler ordusu yaratıyoruz. Toplumun dengesi bozulunca, intiharlar, hırsızlıklar ve benzeri olumsuzluklar çoğalınca şaşırıp kalıyoruz. Çareyi, evlerimizin 2.ve3. katlarının pencerelerini demir korkuluklar yaparak arıyoruz. İş yerlerimizi, kameralarla, çelik kasalarla ve silahlı güvenlik elamanları ile korumaya çalışıyoruz. Türkiye’de özel güvenlik elemanı ve bunları yetiştiren kurumların sayısı hızla artıyor. Ülkemizde 232 bini bulan polis sayısının yanında, hastanelerde, stadyumlarda, kamu kurumlarında ve alışveriş merkezlerinde 168.975 özel güvenlik elemanı çalışıyor. Bu rakam 134 ülkenin asker sayısından fazla. Peki nereye kadar gider bu önlemler bilen var mı? Çözüm; güvenlik elemanlarını artırmakta değil, insanları eğiterek, iş güç sahibi yapmakta ve tüm sorunlarını çözmekte yatıyor. Bunlar bilinen sorunlar ama, biz yeniden hatırlatmış olduk. Su yararlıdır ama her gün unutmadan içilirse.

“İşsizliğin ve yoksulluğun hüküm sürdüğü yerde ne utanma kalır, ne suç, ne namus, ne de ruh.”(Honore De balzac) Güzel günler, işsizliği yendiğimiz günler.