BU yıl, en büyük ikramiye 35 milyon olacak. Yani eski paramızla 35 trilyon. “Sana da çıkabilir” yalanına kanan yurttaşlarımızın cebinden, son üç yılda 18 milyar uçtuuuu gitti.

              Krizlerle birlikte işini ve aşını kaybetmiş insanlar güncel sorunları çözülemeyince, umudunu yitirmiş, çıkar yolu yeraltında hazine arar gibi çareyi şans oyunlarında, kurtuluşunu aramış. Başka bir deyişle, bataklığa dönüşmüş kapitalist sistem, onları yani emekçileri, ışık çevresinde dönen kelebekler gibi çaresizliğe itmiştir.

Şans oyunları aslında, “Umuda bir yolculuktur.” Çaresiz bir yolculuk. Hani, derler ya, “Denize düşen yılana sarılır.” Aynen öyle. Ama yılan ufak ufak sokar, öldürmez. Gelir dağılımındaki uçurum, ’599 TL asgari ücretle geçin’ deyip, öte yanda hamutuyla yutanların yönetimine duyulan güvensizlik bu şans oyunlarının pazarını genişletmiştir. Ülkemizde bu şans oyunları en sonunda, patolojik(hastalıklar bilimi) bir kumar oynama hastalığına dönüşmüştür. Her gün, bir bardak bira içen birinin sonunda, giderek bağımlı hale dönüşmesi gibi. Hakkımız ve ihtiyacımız olmayan bir parayı, almak için toplum şartlandırılarak şans oyunlarına “ya çıkarsa,” diye yönlendirilmiştir. Çok cazip bir hale getirilen bu şans oyunlarının, ülkemiz

de endüstrisi bile gelişmiştir. TV’lerden canlı çekilişler, canlı at yarışları, iddialar ve altılı ganyanlar her yana yayılmış bayilerle adeta bir sektör oluşmuştur.

İlçemizde de 5 şans oyunları bayisi ile 3 at yarışları (6′lı ganyan) bayisi var.

Bu bayilerle ayrı ayrı görüştüm, işlerin nasıl gittiğini, krizlerden etkilenip etkilenmediklerini sordum. Ortak görüş şöyle; “Bu şans oyunların da kriz mıriz yok. Krizlerde müşterimiz çoğalıyor. Hele ikramiye rakamları yükselince işimiz daha kolaylaşıyor. Çoğu zaman “kuyruklu” alışveriş bile yapıyoruz.”

“Haftalık ne kadar hasılat oluyor?” Bayiler soruya cevap vermek istemediler. Belki de beni gizli vergi memuru mu sandılar, bilemiyorum.

“Haftalık, kaç kişi şans oyunlarını oynamak için size geliyor”? diye soruyu değiştirdim.

Her bayi bu soruya çekinmeden yanıt verdi.”Abiy, bize haftalık 2.500 kişi uğrar, şansını dener.”

5*2.500=12.500 kişi  haftalık şans oyununu oynayan. “Bize, at yarışları için haftalık 200 kişi takılır.”

3*200=600 kişide altılı ganyan oynuyor.

Milli Piyangoculara sordum, “ne kadar bilet satıyorsunuz”?

Bilet satan amca çok net söyledi. “Aylık 200, yılbaşı biletleri 23.000 arası satarız.”

İlçede 2 biletçi olduğuna göre; 2*2.000 bilet=4.000 yılbaşı bileti+2*200=4.00 aylık bilet.

Şimdi, gelin hep birlikte bir hesap yapalım.

12.500 şans oyunları

600 beygir yarışları

4.000 yılbaşı bileti

4.00 aylık bilet

***

17.500 kişi, ilçemizde, ortalama bu ay, paçayı kurtarmaya çalışacak, eğer kurtarabilirse, kurtaramazsa, umutlar gelecek seneye taşınacak. Ne zaman aklımız başımıza gelir, bilmiyorum ama bildiğim kurtuluşumuz şans oyunlarında değil, emekten yana bir iktidarda. Yine de, her şeye rağmen güzel günler görmek için yeni yılınız kutlu olsun.