Torbalı'da ilk gazete çıkardığım yıllara geri döndüm ve arşivlerimi inceledim

Bir baktım ki, benden gazeteci olmazmış..!

      Yazılarım ve makalelerim ile belirli bir yeterliliğe sahip olmadığımı gördüm. Fakat o günün şartıyla Torbalı’da gazete çıkarmanın güçlüğünü bilen birileri beni tetikleyerek şahsıma o görevi verdiler. Ne mutlu ki o görev bana verildi. İnsanları tanıdım, yaşama bakışım değişti. Buradan şuraya varmak istiyorum. Ben Torbalı'da gazeteci olmadığımı anladım. Bu ilçeye gazetecilik geleneğini aşılayan biriyim. İki satırda Türkçe hatası yapmadan bir gazete çıkardığımı görmedim. (Birkaç sayı var bu da benim için gerçekten büyük başarı) Ben ve bugün Torbalı’da yayın hayatını sürdüren iki gazetenin patronları haricinde herkes kendisini bir anda gazeteci sayıyor. Bu meslek sizin sandığınız kadar basit değil beyler, hanımlar…

Televizyonlarda son dönemde yayınlananlar neredeyse her dizide bir gazeteci rolü ile gündeme gelen meslek; Gençler için cazip bir aksiyon, hatırlı gazeteci dostları veya gazete sahipleri olduğu için hasbelkader kendisine imkan tanınanlar tarafından ise gücü elinde bulundurmanın, yeni bir etiket edinmenin en kolay yolu. O zaman bunca gazeteci, bunca yıl niye emek verdi ki? Ben niye emek verdim? Neden büyük bedeller ödedim? Gazeteciliği layıkıyla yapamayacaksanız haber de yapmayın, köşe yazısı da yazmayın. Şimdi bakıyorum, Torbalı'da bazıları çıkar ilişkilerinde habercilik yapıyorlar. Buluyor gazete sahipleri kendine yandaş birini, köşe yazısı adı altında yazıyor ağzına geleni. Sonra da o kişi ortada kasıla kasıla dolaşıyor; “Ben gazeteciyim” diye… Acaba Torbalı'da kaç kişi biliyor benim gazetecilik için verdiğim emeği?  Ben Torbalı'da kurulan bir derneğin (Temiz Toplum Derneği) ricası ile geri döndüm basın camiasına. Döndüm ve işin içine yıllar sonra tekrardan girince şunu anladım; Ben gerçek gazeteci ve gazete sahibiymişim… Ben İrfan Uysal olarak emeğimle bir sektör yarattım. Gerçek gazeteciler, gazeteci olduklarını çok ama çok sonra söylerler… Ne iş yapıyorsun denildiğinde, “muhabirim” ya da “haberciyim” veya “filanca gazetede çalışıyorum” demeyi tercih ederler. Ama Torbalı'da öyle mi? Havanın biri bin para. At atabildiğin kadar, nasıl olsa yer Torbalı… Şimdi devir öyle, atın atabildiğiniz kadar. Bu meslek, gerçek gazeteciler hep çemberin dışında kaldığı için bu hale geldi. Gece gündüz demeden, halıya basmak için çalıya değmeden geçmek gerektiğini bilecek gerçek gazetecileri mumla arar olduk. Yeteneklerini, bilgi birikimini bir tehdit unsuru ve silah gibi kullanmayarak, gayet profesyonel bir mesleği, amatör bir ruhla yapmaya çalışan gazetecileri göremez olduk? Bu meslekte sahte profesyonellere, çakma gazetecilere nasıl yol açıldı anlamış değilim.

Öyle kolay değil bu işler beyler ve hanımlar. Çok dirsek çürütmeniz ve çokça mürekkep yalamanız lazım.