Yapmayın… Eziyettir. Ayıptır.

Ben, ‘bugün değiştim. Artık benden size fayda yok’ diye, birkaç fersah ötelere gitmiş insanları anlarım.

Benim anladığım diğer bir şey, memleket sevgisi ve onun doğal uzantılarıdır.

                                               *       *       *

Kişiler hakkında uzun uzun bahsetmekten oldum olası çekinmişimdir. İsimlerden çok fikirleri, isimlerden çok, sistemlerin ayaklarına yapışmış öğretileri yeğlerim. Bu bir edepsiz huy.  Bu bizi günlük ‘alavere-daleverelere’ kurban edemeyen tutku. Bu bizi toplumda yarışamayan atlar kulvarlarında tabelelandıran hünersizlik.

Bir diğeri de ‘Ertan Çelik’…

Tanımaktan onur duydum. Sosyalizmin, sosyal demokrasinin, demokratlığın ne olduğunu bilen, bunu, ruhunun en derinlerinde duyabilen bir insanı tanıdım. Tanıyamadığım tek şey, içerisinde gündelik çıkarların arz-ı endam ettiği Torbalıda böyle insanları laf kalabalığı ve bilgi kirliliği potasında eritme çabaları… Bir şeylere afişe olmaları.

Yapmayın…

Bir adamın döşünün içerisine insan sevgisi düşerse, bir adam deli deccal gibi sosyalizm diye çırpınırsa, iflah etmez.

Yaman bir şeydir.

Biz şimdi elimizde kandillerle adam aramaya çıkmıyoruz. Elimize tutuşturulan Çin malı fenerlerle ‘siyasetçi’ arıyoruz.

Olanı öğüten ‘değirmenler’ biz gibilerin engeli…

                                               *       *       *

Yolumuzu çeviren her CHP’li dostumuz eleştirilerden rahatsız… “Yapma kurban”. “Bölme kurban”. “Bak Cumhur sıkıntıda”. “Bak gitti gidiyor com”.

İyi de siz İzmir çukurunda yaşı seksene dayanmış bir partiliden başka, il başkanlığı yapacak bir CHP’li bulamadınız mı?...Deneyim mutlaka gerekli. Fakat, ‘gençlik’, ‘değişim’, ‘enerji’ gibi lafları hangi baharlara erteliyorsunuz

Yok muydu?...

Bu kabilden fanatik seçimlerle insanların sinir katsayılarını mı test ediyorsunuz?..

Editörün notu, yahut yeri gelmişken unutanlara küçücük bir hatırlatması:

Tıpkı Tepeköy mahvelinde kendisine uygun bir yardımcı bulamayan  başkanlar gibi…

Ve de bir sürü diğer “tıpkılar” gibi…

                                               *       *       *

CHP Genel Merkezin kapısında yıllarca bekleyen bir ‘Umut Oran’ var. Aha buraya yazıyorum. Allah uzun ömür versin, Deniz Baykal: “Ben artık oynamıyorum demedikçe”, ‘Umut’ kardeşim umutlanmasın.

Yok öyle bizden kız almak. Kemik gibiyiz evelallah…

Yüzde on barajı ülkenin ayıbı, yüzde yirmi CHP’nin ayıbı.

Ayıpların üzerine bina edilmiş demokrasiden hiçbir şey olmaz. Siz isterseniz ‘Ertan Çelik’ şuraya gidiyormuş, gitmiyormuş diye bir yığın spekülasyonlar yapın.

Kimsenin bir yere gittiği yok.

Katılımcılık adam gibi yürüseydi de, Ertan Çelik bir yerlere gitseydi.

Ya da gitmeseydi…