Birbirinizi destekliyorsunuz. Yok, eğer çıkarlarınız çatışıyorsa o zaman en hafifinden rakip, bir sonraki aşamada düşman oluyorsunuz. Hayat da hep ne yazık ki böyle gelmiş böyle de gidiyor.

Biz de istemiştik elbette Torbalıda gündemler oluşsun. İstemiştik ama böyle de olsun istememiştik. Yani amaç üzüm yemek olmalıydı, bağcı dövmek olmamalıydı. Ama gel gör ki öyle mi oluyor. Hayır, hiç de öyle olmuyor. Yine arap çalıp, çingene oynuyor. Bazı mihraklar yine yapay gündem oluşturuyorlar. Gündem daha çok bazı kişilerin gelecek istikbaline yönelik yollar oluşturmak ve bu yollara taşlar döşemek şeklinde.

Torbalıda bir şeyler üretmek, hizmet etmek ve hizmetin arkasından koşmak gerekirken, yapay gündemler oluşturma gayreti içerisindeyiz. Onu da niçin yaptığımız belli, daha şimdiden birilerinin önünü kapatmak, onların önünü kapatırken bir diğerlerinin önünü bilinçsizce olsa da açmak. Tüm yapılmak istenen bu.

Nedir efendim; Torbalı Belediye Başkanı yaptığı (iddia bu) yolsuzluklar nedeniyle ağır ceza mahkemesine bazı görevlilerle birlikte sevk edilmiş.

Bunu basın aracılığı ile bildirmek doğrudur. Nitekim bu bir haberdir. Haber niteliği gereği de kamuoyuna bildirilmesi gerekir. Ama bizde öyle mi? Gel gör ki her birimiz birer araştırmacı, birer hafiye olduk. Hatta delil toplayan polis olduk. Savcı olduk, Hakim olduk. Mahkemeye intikal etmiş bir olayla ilgili ne mizansenler oluşturuyoruz bir görsen. Birimiz nalına, birimiz de mıhına vuruyoruz. Her birimiz bu konuda olmuşuz birer profesör. Görme gitsin.

Sayın Uygur’u bilmeyen Torbalıda tanımayan mı var? Yediden yetmişe herkes biliyor ve tanıyor. Onun mizacını da, iş yapma yöntemini de, çevresini de, kendine göre nasıl bir denge kurmak istediğini ve arzusunu da herkes biliyor artık. Daha araştırılacak nesi var ki? Son seçimde büyük bir çoğunlukla oy alarak seçilmiş bir başkan. Yani Torbalının Belediye Başkanı, yani bizim oradaki temsilcimiz. Kendine göre bir denge kurmuş, ona göre de kendinden çok emin bir şekilde işlerini yürütüyor.

Bu ülkede iş yapıp da başını belaya sokmayan adam mı var Allah aşkına. Yine biz çok iyi biliyoruz ki bazı mihraklar sırf kendilerine göre dizin oluşturmak için özel ulaklar gönderiyorlar. Bunun örnekleri son sıralarda oldukça arttı. Gönderdikleri özel ulaklar görevini iyi bilen, çevresiyle donanımlı kişiler. Patriot füzesi gibi hedeflerine kilitleniyorlar, aldıkları emirlerin gereğini yapabilmek için ellerinden gelen her şeyi yapıyorlar. Görevlerini yapabilmenin hazzıyla yanıp tutuşuyorlar.

Seveni vardır, sevmeyeni vardır. Ama İsmail Uygur şöyle ya da böyle iş yapmayı seven bir insan bu da biliniyor. Özellikle de ilk sıralarda iş yaparken kural falan tanımamış. Ben yaparım olur demiş, bu da anlaşılıyor. Anlaşılan o ki daha yeni yeni yönetimin bir kurallar silsilesiyle olması gerektiğini anlamış.

Öyle ya her yiğidin bir yoğurt yiyişi oluyor. Bu yiğit de yoğurdu böyle yiyor. İnsanın kendine aşırı güveni veya pervazsızlığı başına iş açıyor. Bu işler hep böyle olmuştur. Güçlü olduğunuzda hiçbir sorun yoktur. İnsanlar sizi o gücünüz nedeniyle takdir ve taltif ederler. Ellerinde ne kadar yağ varsa sonuna kadar çekerler. Siz bile ne olduğuna şaşırırsınız. Yahu bu kadar yağa da ne gerek var diye. Ama bir bakarsınız o da haklıdır. Çünkü çevrenizde gücünüze yağ çeken yalnız o değildir ki. Birçok insan yağını bitirmiştir bile. Aslında bu bir çeşit yatırımdır. Buna milli piyango bileti almak da denebilir. Ya bir de tutarsa diye. Bu bizde her zaman çok tutan bir amorti bileti olmuştur. Bazı insanlar bu yöntemi iyi bilir ve kullanırlar.

Şimdilerde bir beraberlik, ancak bir ortaklıktan geçiyor. Karşınızdaki ile bir ortaklığınız var, daha doğrusu çıkarlarınız birlikte ise ve çıkar çatışmanız yoksa mesele yoktur. Birbirinizi destekliyorsunuz. Yok, eğer çıkarlarınız çatışıyorsa o zaman en hafifinden rakip, bir sonraki aşamada düşman oluyorsunuz. Hayat da hep ne yazık ki böyle gelmiş böyle de gidiyor.

Çok yazık!