hikayenin kahramanı olan bir babanın dramını

Futbolda  yaşanan deprem beni olayın kahramanının da etkisiyle 30 yıl kadar eskiye götürdü. İlk okulun ilk yıllarında futbolla ilk tanışma günlerimdi. Büyük bir ihtimalle mahalle maçları kadrosuna dahil edilmem ve kendime bir idol belirleme aşamasında idim.Tabi ki her çocuk gibi o dönem fırtına gibi esen -1980-85 yılları arası- Fenerbahçe tuttuğu ilk takım idi. Baba da fanatik fenerli olduğu için başka seçeneğim de yoktu. Hatta ilkokul 1.sınıfı bitirdiğim ilk yaz tatilinde karne hediyem bir Fenerbahçe forması olmuştu. İlk okulu 1983 yılında bitirsem belki de Federasyon kupasını son kaldıran tarihi formayı alacaktım ama kısmet olmadı.Annem ile formayı almaya zamanın gözde spor mağazası Al-fa kırtasiye gittik. Ne yazık ki forma yok sattığı için gelecek haftaya sipariş verdik.Bir hafta boyunca sarı-lacivert çubuklu formanın hayalini kurdum. Fakat formama ulaşmam 1-2 gün kala çok enteresan bir şey oldu. Aile büyüklerimden ileri görüşlü olan Galatasaraylı ağabeylerim(Hüseyin Vurmaz-Yusuf Balık-İsmet Çetin vs) sayesinde birden Galatasaraylı olmuştum. Rüya gibi bir şeydi.Takım yaklaşık 10 yıldır şampiyonluk görememişti ama 86-87 sezonuna da pek bir şey kalmamıştı.Peki hak edilmiş karne hediyem olan sarı-lacivert klasik çubuklu formadaki lacivert yerine kırmızı gelmiş miydi? Tabi ki hayır.Çünkü büyük bir hayal kırıklığına uğrayan sevgili babam çok kızgındı ve bana aynen şöyle demişti; ‘Formayı, seni hangi …… döndürdü ise o alsın’

Ondan sonra otuz yıl süren ve zaman zaman aile içi şiddete dönüşen ama her zaman tatlı bir rekabetin olduğu, hiçbir zaman baba-oğul saygı ve sevgi kriterlerini zorlamayan ve ne yazık ki geçen gün biten bir süreç başladı. Malum şike soruşturması ile hayatımın son 30 yılında en çok babamla, çoğu zaman arkadaşlarla, zaman zaman tanımadığım ama üzerinde beni delirten renklerin olduğu adamlarla yaşanan tatlı-sert rekabetler gözümün önünden bir film şeridi gibi geçti. 4-3’lük tarihi maçı tekrar yaşadım. Aykut Kocaman’ın Erhan Önal’a attığı müthiş çalım sonrası yediğimiz 1. golü hatırladım.Sonrasında Şeytan Rıdvan ile Hasan Vezir’in Galatasarayı rezil eden 20 dakikalık resitalini.

Şimdi gelinen noktaya bakıyoruz; Sözün bittiği yerdeyiz. Bileğinin hakkıyla kazanılan bir şampiyonluk sonrasında iktidarın güç gösterisine maruz kalmış 25 milyonluk  öfkeli ve bir o kadar da bilinçli bir insan topluluğunun neler yapabileceğini çok iyi biliyorum. Bunu benim gibi başkaları da iyi bildiği için operasyonun zamanlaması da müthiş.Ama siz hiç merak etmeyin fener taraftarı asla unutmaz ve unutturmaz. İnanmayan gitsin Mesut Yılmaz’a sorsun.

            Rabb’im iki erkek evlat nasip etti.Şu anda biri 4 diğeri 8 yaşında.Sevgili eşimle her ikisini de futboldan olabildiğince uzak tutmak istememize rağmen başaramadık. Daha da traji komik olanı ise maalesef bu yaşta bile ikisi de fanatik fenerli. Yukarıdaki hikayenin kahramanı olan bir babanın dramını okudunuz.Ya da vakti zamanda babasının ahını alan oğulun ibret veren öyküsü de olabilir.Bir anda ülke  gündemine oturan olaydan tabi ki onlarda farkında.Hadi Emir’i kandırmak kolay. Ona kalsa fener her hafta  Torbalıspor ile oynamalı, o da benimle birlikte protole kurulup maçı izlemeli. Fakat Akınalp için aynı şeyler geçerli değil.Yeni nesil bir fenerli olarak yaşadığı ilk bilinçli şampiyonluğun hesabını bu çocuğa kim verecek ? Ben veremiyorum.